یکی بود، یکی نبود

یکی بود، یکی نبود

بعد از ورود اسلام به ایران مردم ایران همهٔ کارهای خود را با نام خدا شروع می‌کردند.
شاعران و نویسندگان بزرگ ایران نیز کتاب‌های خود را با نام خدا شروع می‌کردند.
این رسم به داستان‌های عامیانه هم راه پیدا کرد.
بیشتر داستانهای ایرانی با “یکی بود، یکی نبود، غیر از خدا هیچ کس نبود” شروع می شوند.
“یکی بود، یکی نبود” یعنی خدا یکتا است و خدایی جز او وجود ندارد.
این جمله معنی آیه “قل هو الله احد” قرآن است.
مسلمانان هر روز 10 بار این آیه را در نمازهای خود می‌خوانند.
93157

پیشنهادهای دیگر …